قسمتي از يادداشت هاي من براي او که دوستش دارم و در عين ناباوري در قالب کتابی 80 صفحه ای به چاپ خواهد رسيد با نام « هنوز هم مي شود لال ماند ؟»  و سطر سطر اين کتاب را تقديم مي کنم به کسي که هست و گاهي بودنش را فراموش مي کنيم و بعد به دوست مهربانم که هيچگاه تنهايم نگذاشت « تورج شاه علي » و کساني که مرا پرورش دادند و هستي ام از پيوند آنهاست و باور کنيد که اگر نبودند زندگي معنايي نداشت و من هم نبودم و به خواهرم بهار که در معناي زندگي با من سهيم است و در آخر به  او که هميشه دوستش داشتم و هيچگاه نخواست درک کند که دوستش دارم .