و من باز امشب هوس دو پک سیگار کردم ، اما یکی گفت : معتاد ، گفتم : مگر تویی که هر روز نماز می خوانی و سجده می کنی پیغمبری ؟ چیزی نگفت که بشود معلوم کرد هست یا نه .

آخ که چقدر دلم می خواد مثل بچه گی هام باشم . همونقدر بازیگوش ، سر خوش ، مسرور  و بی خیال . کاش هنوز هم عقلم به اندازه دوران بچه گی بود . لااقل کسی توقع دانشمند بودن را از من نداشت و یا انگ کودنی به من نمی زد .

حالا من نزدیک به جشن تولد 28 سالگی ام هستم  و هر 12 فروردینی برایم مثل یک دشنه است که شاهرگم را می زند . کاش زمان در 12 فروردین 59 از حرکت می ایستاد و من متولد نمی شدم .

مدتی است که دیگر نه فروردین برایم جذاب است و نه پاییز و زمستان و تابستان . نه روز نه ماه و نه سال . باور کنید اگر بخاطر شغلم نبود تمام تقویم ها و ساعت ها را می شکستم . بازم امشب هوس دو پک سیگار کردم و  دلم می خواد در دود سیگار حل بشم و حل بشم وحل . راستی اگر دیگه آپ نکردم روزای پنج شنبه یه سر به وبلاگم بزنید و یه فاتحه برام بخونید ، حالم اصلا خوبتر از هیچ کس نیست . نمی دونم چرا امشب اینقدر دلم هم تنگه هم  شور می زنه و هم خودم حال هیچی رو ندارم حتی این نفس کشیدن ها و بازدمم رو . بی خیال شما خوش باشید . فاتحه یادتون نره .

وبلاگ رسمی

هفته نامه

اقتصادی ٬ سیاسی٬ اجتماعی٬ فرهنگی

تـــــــــــــــــــــــــــــــولید

آغاز بکار نمود

از تو گله ای ندارم اینها جز قوانین طبیعت هستند و من به آنها احترام می گذارم اما باور کن هنوز هم دوستت دارم .درد دل بسیار است  اما از کجا شروع کنم چه کس می فهمد کاش هیچ گاه زاده نمی شدم تا نخواهم کسی درکم کند . می دانی مدتهاست که می خواهم خودم را خفه کنم اینطوری بهتر است چون دیگر لزومی ندارد درک شوم لزومی ندارد فکر کنم لزومی ندارد دل واپس آینده ام باشم . مدتی است که آمده ای و می خواهی بفهمی که چرا هیچ گاه اعتراف نکردم دوستت دارم اما باور کن کلمه دوستت دارم هرزه شده است و من نمی توانستم بگویم دوستت دارم چون واقعا دوستت داشتم و هنوز هم دارم . آیدا جان  بدون اینکه خودم بخواهم درگیر زندگی  شده ام و تو هم درگیر می شوی برای پدر و مادرمان آسان است چون آنها چهل سال زودتر از ما متولد شده اند و درک نمی کنند من دیگر تمام شده ام  می روم خیلی آرام هیچ کس متوجه نخواهد شد و تو که الان اینها را می خوانی من کیلومترها از زمین فاصله دارم و تو درک می کنی که دیگر وجود ندارم . اما فراموش می کنی کسی زمانی تو را دوست داشته است و فقط خواستم بدانی که به خاطر تو نبوده است من در زندگی ته نشین شده ام و همه مرا دوست ندارند به غیر از خودم و روحم تا هنگامی که خوشبختی ات را نبیند آرام نخواهد گرفت . سعی کن مثل من در مورد زندگی فکر نکنی و دیگر هیچ نمی گویم بدان دوستت دارم . اما دیگر وجود ندارم تا چهار میلیارد سال دیگر .

راستی یادم افتاد

                       سلام

یاد تکرار واژه به خیر

یاد عصرهای جمعه

                          که

سیاه بودند اگر

                   تو را نمی دیدم

راستی یادم افتاد

                    یادت هست

نه اصلا

            به جهنم

ول کن

گیرم ماهی هم مرد

                       یادت هست

نوک تیز خنجر

غذای هر روزمان نبود

                             آیا ؟

و کلیدهای خوشبختی

                           دست

عزرائیل بخت برگشته نبود .

                             هرگز ؟

به گمانم یادت نیست

و

هیچ گاه به یادت نخواهی آورد

آخر تو راه کوچه

علی چپ را از خانه خودتان

                                  بهتر می دانی

اینطور نیست ؟

و عجب جاده صعب العبوری دارید

یکی گفت :

( جاده کوبیده را هرگز نمی روید گیاه )

جاده را کوبیده اند در

                          دست تعمیر است

                                                هیس !

و آدم ها زندگی را از لج هم

                          می فروشند به هم

تا شاید... وای

              حرف سیاسی موقوف

                                         هیس !

و تماشا کن جمعه هایی

که سیاه بودند

و آدم هایی که با ولع

                         می گفتند

                                    هیس !

و مدام به یکدیگر

                    ماهی مرده می فروختند

و چگونه کلید خوشبختی را

                              از عزرائیل

                                            می قاپیدند

....................

من چه می گویم

                   تو که خوابت برده

من فقط دارم

                 به خودم می گویم

                                     هیس !